சேய்மையும் அணிமையும்!

தென் பவ்வத்து முத்துப் பூண்டு வட குன்றத்துச் சாந்தம் உரீ இ. . . . . . . . ங்கடல் தானை, இன்னிசைய விறல் வென்றித், தென் னவர் வய மறவன், மிசைப் பெய்தநீர் கடல்பரந்து முத்தாகுந்து, நாறிதழ்க் குளவியடு கூதளம் குழைய, தேறுபெ. . . . . . . . த்துந்து, தீஞ்சுளைப் பலவின் நாஞ்சிற் பொருநன்; துப்புஎதிர்ந் தோர்க்கே உள்ளாச் சேய்மையன்; நட்புஎதிர்ந் தோர்க்கே அங்கை நண்மையன்; வல்வேல் கந்தன் நல்லிசை யல்ல, . . . த்தார்ப் பிள்ளையஞ் சிறாஅர்; அன்னன் ஆகன் மாறே, இந்நிலம் இலம்படு காலை ஆயினும், புலம்பல்போ யின்று, பூத்தஎன் கடும்பே.