தங்கனிர் சென்மோ புலவீர்!

புலவர்களை ஒரு சீறூரில் தங்குமாறு ஆற்றுப்படுத்தும் பாடல். அந்த வீட்டில் வரகும் தினையும் ஏற்கெனவே இரவலர்க்கு வழங்கித் தீர்ந்திருந்தாலும், மனையாள் விதைக்கென வைத்த தினையையே எடுத்துக் குற்றி விருந்தாக்கத் தயங்கமாட்டாள். அவள் கணவனும் பெரிய வேந்தன் வந்தாலும் உள்ள உணவையே பகிர்ந்து, போரில் பெற்ற செல்வத்தைப் பரிசிலர்க்கு வழங்கும் வள்ளல். வறுமையிலும் குறையாத விருந்தோம்பலும் ஈகையும் பாடலின் மையம்.