நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
322 / 398
வல்லாண் முல்லை322

கண்படை ஈயான்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

உழுதூர் காளை ஊழ்கோடு அன்ன கவைமுள் கள்ளிப் பொரிஅரைப் பொருந்திப், புதுவரகு அரிகால் கருப்பை பார்க்கும்
வரி பொருள்
உழுததால் ஓய்ந்த காளையின் தலைக்கொம்பைப் போன்ற கிளைமுட்களையுடைய கள்ளியின் பொரிந்த அடிப்பகுதியில், புதிதாக அறுத்த வரகின் அரிகாலில் வரக்கூடிய எலியைப் பிடிக்கச் சிறுவர்கள் காத்திருக்கின்றனர். வன்புல ஊரின் நிலவாழ்வு இந்தச் சிறிய வேட்டைக் காட்சியால் தொடங்குகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
புன்தலைச் சிறாஅர் வில்லெடுத்து ஆர்ப்பின், பெருங்கண் குறுமுயல் கருங்கலன் உடைய மன்றிற் பாயும் வன்புலத் ததுவே;
வரி பொருள்
புல்லிய தலையுடைய சிறுவர்கள் வில்லெடுத்து ஆரவாரம் செய்தால், அச்சமடைந்த பெரிய கண்ணுடைய சிறு முயல், கரிய மட்கலங்கள் உருண்டு உடையும் வகையில் வீட்டு மன்றத்துக்குள் பாய்ந்தோடும். அந்த ஊர் வன்புல நிலத்திலுள்ளது என்று பாடல் காட்டுகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
கரும்பின் எந்திரம் சிலைப்பின், அயலது, இருஞ்சுவல் வாளை பிறழும் ஆங்கண்,
வரி பொருள்
அருகிலுள்ள கரும்பு ஆலை ஒலி எழுப்பினால், அயலிலுள்ள நீர்நிலைகளில் பெரிய கழுத்துடைய வாளைமீன்கள் துள்ளுகின்றன. வன்புலச் சூழலோடு சேர்ந்த மருதநில வளமும் இங்கே எதிரொலிக்கிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
தண்பணை யாளும் வேந்தர்க்குக் கண்படை ஈயா வேலோன் ஊரே.
வரி பொருள்
குளிர்ந்த மருதநில ஊர்களை ஆளும் அரசர்களுக்குக் கூட உறக்கம் கிட்டாதபடி அச்சத்தை உண்டாக்கும் வேல் உடைய வீரனின் ஊரிது. பெயர் குறிப்பிடப்படாத அந்த வேலோனின் வல்லாண்மைதான் பாடலின் முடிவில் உயர்த்தப்படுகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
ஆவூர்கிழார் பாடும் இப்பாடல், பெயர் தெரியாத ஒரு வேலோனின் ஊரையும் வீரத்தையும் இணைத்து சிறப்பிக்கிறது. முதலில் கள்ளி வேலியருகே எலியைப் பார்க்கும் சிறுவர்கள், அவர்களின் ஆர்ப்பால் மட்கலங்களுக்குள் பாயும் முயல் ஆகிய வன்புலக் காட்சிகள் வரைகப்படுகின்றன. பின்னர் கரும்பு ஆலை ஓசையைக் கேட்டுத் துள்ளும் வாளைமீன் வழியாக அருகிலுள்ள வளநிலமும் சேர்க்கப்படுகிறது. இத்தகைய ஊரை உடைய வீரன், மருதநில அரசர்களுக்குக் கூட உறக்கம் கெடுக்கும் அச்சத்தைத் தருவான் என்பதே பாடலின் மையப்பொருள்.
பாடியவர்
ஆவூர்கிழார்
ஔவை உரை, ஆவூர்கிழாரின் இயற்பெயர் தெரியவில்லை என்றும், புறநானூற்றில் அவரிடம் கிடைத்த பாடல் இதுவே என்றும் குறிப்பிடுகிறது. திருவண்ணாமலைப் பகுதியிலுள்ள ஆவூரே இவரது ஊராக இருக்கலாம் என உரை சாத்தியமாகக் கூறுகிறது; உறுதிப்படுத்தப்பட்ட செய்தியாக அல்ல.
பாடல் விவரம்