கண்ட மனையோள்!

ஒரு வேட்டுவன் ஆழ்ந்துறங்கும் போது, வேட்டைக்குப் பயன்படும் பெண் மானுடன் காட்டு ஆண்மான் ஒன்று அன்போடு விளையாடுவதை அவன் மனைவி காண்கிறாள். அந்த இனிய இணைவு கலைந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக கணவனை எழுப்பாமலும் தானும் அசையாமலும் அமைதியாக நிற்கிறாள்; இதனால் வீட்டின் தினையைப் பறவைகள் கவர்ந்துண்ணவும் விடுகிறாள். இத்தகைய இரக்கமும் விருந்தோம்பலும் நிறைந்த இல்லம் அமைந்த ஊரின் தலைவன், தான் பெறும் பெருஞ்செல்வத்தைப் பரிசிலர்க்கு இடையறாது வழங்கும் வள்ளல். பாணனை அங்கே தங்கி விருந்துண்டு செல்லுமாறு பாடல் அழைக்கிறது.