நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
319 / 398
வல்லாண் முல்லை319

முயல் சுட்டவாயினும் தருவோம்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

பூவற் படுவிற் கூவல் தோண்டிய செங்கண் சின்னீர் பெய்த சீறில் முன்றில் இருந்த முதுவாய்ச் சாடி, யாம் க·டு உண்டென, வறிது மாசின்று;
வரி பொருள்
செம்மண் நிலத்து நீர்நிலையில் தோண்டிய சிறிய ஊற்றிலிருந்து எடுத்த சிவந்த சிறுநீர், சிற்றில்லின் முற்றத்தில் உள்ள பெரிய வாய்ச் சாடியின் அடிப்பகுதியில் சிறிதளவே இருக்கிறது; இருந்தாலும் அது மாசில்லாத நீர் என்று இல்லத்தார் கூறுகின்றனர்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
படலை முன்றிற் சிறுதினை உணங்கல் புறவும் இதலும் அறவும் உண்கெனப் பெய்தற்கு எல்லின்று பொழுதே; அதனால், முயல்சுட்ட வாயினும் தருகுவேம்; புகுதந்து ஈங்குஇருந் தீமோ முதுவாய்ப் பாண!
வரி பொருள்
முற்றத்தில் உலர்த்தும் சிறுதினையைத் தின்ன வரும் புறா, இதல் போன்ற பறவைகளைப் பிடித்துச் சமைக்க ஏற்ற நேரம் கடந்துவிட்டது. ஆகவே புதிய இறைச்சி இல்லாவிட்டாலும், எம்மிடம் உள்ள சுட்ட முயற்கறியையாவது உனக்குத் தருவோம்; அறிவு முதிர்ந்த பாணனே, வீட்டிற்குள் வந்து இங்கே தங்குவாயாக என்று தலைவனின் மனைவி விருந்தோம்புகிறாள்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
கொடுங்கோட்டு ஆமான் நடுங்குதலைக் குழவி புன்றலைச் சிறாஅர் கன்றெனப் பூட்டும் சீறூர் மன்னன் நெருநை ஞாங்கர், வேந்துவிடு தொழிலொடு சென்றனன்; வந்து, நின் பாடினி மாலை யணிய, வாடாத் தாமரை சூட்டுவன் நினக்கே.
வரி பொருள்
வளைந்த கொம்புடைய காட்டுப்பசுவின் இளங்கன்றைச் சிறுவர்கள் தம் தேர்க்குக் கன்றெனப் பூட்டி விளையாடும் சிற்றூரின் தலைவன், வேந்தனுக்காகப் போர்த் தொழிலுக்குச் சென்றிருக்கிறான். அவன் வெற்றியுடன் திரும்பியதும், பாணனின் பாடினிக்கு பொன்மாலை அணிவித்து, பாணனுக்கே வாடாத பொற்றாமரையைச் சூட்டிப் பரிசளிப்பான் என்று அவள் உறுதியளிக்கிறாள்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
போருக்குச் சென்றிருக்கும் சிற்றூர் மன்னனின் இல்லத்திற்கு வந்த பாணனை, தலைவன் இல்லாத நிலையிலும் அவன் மனைவி வறுமையை காரணமாக்கி மறுக்காமல் விருந்தோம்புகிறாள். புதிய வேட்டையிறைச்சி கிடைக்காத இரவாக இருந்தாலும் உள்ள சுட்ட முயற்கறியையாவது தருவதாகச் சொல்லி தங்கச் செய்கிறாள். தலைவன் போரிலிருந்து வெற்றியுடன் திரும்பும்போது பாணனுக்கும் பாடினிக்கும் உயர்ந்த பரிசுகளை வழங்குவான் என்ற நம்பிக்கை, அந்தக் குடியின் விருந்தோம்பலும் தலைவனின் வள்ளன்மையும் வீரமும் ஒன்றிணைந்த பண்பாக வெளிப்படுகிறது.
பாடியவர்
ஆலங்குடி வங்கனார்
ஔவை உரை ஆலங்குடி வங்கனார் சோழ நாட்டவர் எனக் கருதத்தக்கவர் என்றும், வாகை சூடும் வீரத்தலைவனின் ஊர்நலத்தையும் விருந்தோம்பும் இல்லறப் பண்பையும் எடுத்துரைக்கும் சூழலில் இப்பாடலை அமைத்ததாக விளக்குகிறது. பாடலில் தலைவனின் தனிப்பெயர் வழங்கப்படவில்லை.
பாடல் விவரம்