நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
308 / 398
மூதின் முல்லை308

நாணின மடப்பிடி!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

பொன்வார்ந் தன்ன புரியடங்கு நரம்பின், மின்நேர் பச்சை, மிஞிற்றுக்குரற் சீறியாழ் நன்மை நிறைந்த நயவரு பாண!
வரி பொருள்
பொற்கம்பிபோல் முறுக்கமைந்த நரம்பும், மின்னலை ஒத்த தோலும், வண்டின் ஒலிபோன்ற இசையும் உடைய சிறிய யாழை இசைக்கும் திறமையும் இனிமையும் நிறைந்த பாணனே என்று அழைக்கிறாள்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
சீறூர் மன்னன் சிறியிலை எ·கம் வேந்துஊர் யானை ஏந்துமுகத் ததுவே; வேந்துஉடன்று எறிந்த வேலே, என்னை சார்ந்தார் அகலம் உளம்கழிந் தன்றே;
வரி பொருள்
சிற்றூர்த் தலைவனான அவளது கணவனின் சிறிய இலைவடிவ வேல், பெருவேந்தன் ஏறிவந்த யானையின் உயர்ந்த நெற்றியில் ஆழப் பதிந்தது. அதனால் சினந்த வேந்தன் எறிந்த வேல், அவளது தலைவனின் சாந்தணிந்த மார்பைத் துளைத்து உள்ளே சென்றது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
உளங்கழி சுடர்ப்படை ஏந்தி, நம் பெருவிறல் ஓச்சினன் துரந்த காலை, மற்றவன் புன்தலை மடப்பிடி நாணக், குஞ்சரம் எல்லாம் புறக்கொடுத் தனவே.
வரி பொருள்
மார்பைத் துளைத்த ஒளிவீசும் வேலைப் பிடுங்கி ஏந்திய அவளது பெருவீரன் அதை மீண்டும் பகைவர்மேல் செலுத்தி விரட்டியபோது, பகைவேந்தனின் களிறுகள் அனைத்தும் பின்னிட்டு ஓடின; அவற்றின் கோழைத்தனத்தைக் கண்டு இளம்பிடிகளே நாணுமாறு அவை புறங்கொடுத்தன என்று மனைவி பெருமையுடன் கூறுகிறாள்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
ஒரு மறக்குடி மனைவி தன் கணவனின் போர்வீரத்தைப் பாணனிடம் பெருமையுடன் கூறுகிறாள். அவன் வேல் பகைவேந்தன் ஏறிய யானையின் நெற்றியில் பதிகிறது; வேந்தன் சினந்து எறிந்த வேல் அவன் மார்பைத் துளைத்தபோதும், அவன் தளராமல் அதையே பிடுங்கி மீண்டும் பகைவர்மேல் செலுத்துகிறான். இதைக் கண்டு பகைவரின் களிறுகள் புறங்கொடுத்து ஓடுகின்றன; அவற்றைப் பார்த்த இளம்பிடிகளே நாணும் அளவிற்கு அவன் வெற்றி விளங்குகிறது. கணவனின் புண்பாட்டைக் கண்டு அவலப்படாமல் அவன் மறத்தை உயர்த்திப் பேசும் மனைவியின் வீர உணர்வே மூதின் முல்லையின் மையம்.
பாடியவர்
கோவூர் கிழார்
கோவூர் கிழார் இப்பாடலில் மறக்குடி மனைவியின் கூற்றாக வீரநிலையை அமைக்கிறார். ஔவை உரை ‘என்னை’, ‘நம் பெருவிறல்’ என்ற சொற்களைச் சுட்டி இது மனைவியின் கூற்று என்பதை விளக்கி, கணவனின் மார்பில் வேல் புகுந்த செய்தியைக் கூட அவலமின்றி மறவுணர்வோடு கூறுவதே மூதின் முல்லைச் சிறப்பாகும் எனத் தெளிவுபடுத்துகிறது.
பாடல் விவரம்