கலங்கல் தருமே!

எமக்கே கலங்கல் தருமே தானே தேறல் உண்ணும் மன்னே : நன்றும் இன்னான் மன்ற வேந்தே; இனியே_ நேரார் ஆரெயில் முற்றி, வாய் மடித்து உரறி,’ நீ முந்து? என் னானே.