பெயர்புற நகுமே!

வேந்தனின் போரழைப்பைக் கேட்டவுடன் தனியே கால்நடையாக விரைந்து வந்த ஒரு மறக்குடி வீரனின் அஞ்சாமையும் போர்த்திறனும் இப்பாடலில் வெளிப்படுகின்றன. கடும்போரில் எதிரியின் யானையை வீழ்த்தியபோது வளைந்த தன் வாளை, அதே யானையின் மருப்புகளுக்கிடையில் வைத்து நேராக்கிக் கொண்டு மீண்டும் போருக்கு ஆயத்தமாகிறான். இதைக் கண்ட எதிரி அஞ்சி ஓட, அவன் அந்தப் புறக்கொடுக்கும் செயலை மறத்துக்கு இழிவெனக் கருதி நகைக்கிறான். போரில் வெற்றியை மட்டும் அல்லாமல், எதிரியும் மறநெறியோடு நிற்க வேண்டும் என்ற வீரப் பண்பையும் பாடல் காட்டுகிறது.