நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
277 / 398
உவகைக் கலுழ்ச்சி277

சிதரினும் பலவே!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

மீன்உண் கொக்கின் தூவிஅன்ன வால்நரைக் கூந்தல் முதியோள் சிறுவன் களிறுஎறிந்து பட்டனன்’ என்னும் உவகை ஈன்ற ஞான்றினும் பெரிதே ; கண்ணீர் நோன்கழை துயல்வரும் வெதிரத்து வான்பெயத் தூங்கிய சிதரினும் பலவே.
வரி பொருள்
நரைத்த கூந்தலுடைய முதிய தாய், தன் மகன் போரில் யானையை வீழ்த்திவிட்டு வீரமரணம் அடைந்தான் என்ற செய்தியைக் கேட்டு, அவனைப் பெற்ற நாளைவிடப் பெரிதாகப் பெருமகிழ்ச்சி கொள்கிறாள்; அதே வேளையில் அவளது கண்களில் மழைத்துளிகளைப் போல எண்ணற்ற கண்ணீர் வழிகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
மகனின் வீரமரணம் தாய்க்கு துயரத்தையும் பெருமையையும் ஒரே நேரத்தில் தருகிறது. ஈன்ற நாளின் மகிழ்ச்சியையும் மீறும் வீரப்பெருமையும், பெருகும் கண்ணீரும் இணையும் உணர்ச்சியே ‘உவகைக் கலுழ்ச்சி’ எனப் பாடலில் வெளிப்படுகிறது.
பாடியவர்
பூங்கணுத்திரையார்
ஔவை உரை புலவர் பெயரை ‘பூங்கண் உத்திரையார்’ என வழங்கி அதன் ஊர்ப்பெயர் தொடர்பையும் விளக்குகிறது; canonical attribution ‘பூங்கணுத்திரையார்’ production-ல் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது.
பாடல் விவரம்