மைந்தன் மலைந்த மாறே!

நொச்சித் தழை இயல்பாக இளமகளிரின் அலங்காரமாகத் திகழும் அழகிய பொருள். ஆனால் அரணைக் காக்கும் போரில் நொச்சிமாலை சூடிய இளம் மறவன் வீழ்ந்தபோது, அவன் மாலை குருதியில் தோய்ந்து உருமாறுகிறது. அதை ஊன் என நினைத்த பருந்து கவர்ந்து செல்கிறது. ஒரே நொச்சித் தழையின் அமைதியான அலங்கார நிலையையும் போர்க்களத்தின் கொடிய நிலையையும் எதிரெதிராக நிறுத்தி, வீரனின் வீழ்ச்சியைப் புலவர் காட்சியாக்குகிறார்.