நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
264 / 398
கையறுநிலை264

இன்றும் வருங்கொல்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

பரலுடை மருங்கிற் பதுக்கை சேர்த்தி, மரல்வகுந்து தொடுத்த செம்பூங் கண்ணியடு, அணிமயிற் பீலி சூட்டிப், பெயர்பொறித்து இனிநட் டனரே! கல்லும் ;
வரி பொருள்
பருக்கைக் கற்கள் நிறைந்த இடத்தில் மேடு அமைத்து, மரல் செடியின் சிவந்த பூக்களால் தொடுத்த கண்ணியையும் அழகிய மயிற்பீலியையும் சூட்டி, வீரனின் பெயரைப் பொறித்து இப்போது அவனுக்கான நடுகல்லையும் நாட்டிவிட்டனர் என்று புலவர் கூறுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
கன்றொடு கறவை தந்து பகைவர் ஓட்டிய நெடுந்தகை கழிந்தமை அறியாது இன்றும் வருங்கொல், பாணரது கடும்பே?
வரி பொருள்
கன்றுகளோடு கறவை மாடுகளையும் பகைவரிடமிருந்து மீட்டுத் தந்து, பகைவரை ஓட்டிய பெருந்தகை இறந்துவிட்டதை அறியாமல், அவன் அருளை நாடிய பாணரின் சுற்றம் இன்னும் இங்கே வருமோ என்று புலவர் இரங்குகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
பகைவர் கவர்ந்த ஆனிரைகளை மீட்டு உரியவர்களுக்குத் திருப்பித் தந்த வீரன், அந்தப் போரில் பெற்ற புண்களால் உயிரிழந்தான். அவன் பெயர் பொறித்த நடுகல் பூமாலை, மயிற்பீலி முதலியவற்றால் சிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. உயிரோடு இருந்தபோது பாணர் முதலிய இரவலர்களுக்கு ஆதரவாக இருந்த அவன் இனி இல்லையென்பதை அறியாத பாணர் கூட்டம் இன்னும் அவனை நாடி வருமோ என்ற வேதனையான கேள்வியால் புலவர் கையறுநிலையை வெளிப்படுத்துகிறார்.
பாடியவர்
உறையூர் இளம்பொன் வாணிகனார்
ஔவை உரை, உறையூர் இளம்பொன் வாணிகனார் என்பது இளம் பொன் வகைகளை அறிந்து வாணிகம் செய்த தொழிலால் நிலைத்த பெயர் என விளக்குகிறது. ஆனிரை மீட்புப் போரில் இறந்து நடுகல்லான தலைவனை நினைந்து, அவன் இறப்பை அறியாமல் பாணர் கூட்டம் இன்னும் வருமோ என்று இரங்கிப் பாடியதாக உரை சூழலைக் கூறுகிறது.
பாடல் விவரம்