ஆனாது புகழும் அன்னை!

போருக்குப் பின் இளையோரும் முதியோரும் வெவ்வேறு இடங்களுக்குச் சென்றுவிட்ட நிலையில், போர்க்களத்தில் மார்பு மண்ணில் படிந்து இறந்த கணவனை மனைவி காண்கிறாள். அவனைத் தூக்க முயன்றும் எழாததால், வளையல்கள் நீங்கிய வெறுங்கையைத் தலைமேல் வைத்து புலம்பும் அவளது துயரம் இங்கு வெளிப்படுகிறது.

‘இளையவனான இவன் இவ்வாறு இறந்தான்’ என்ற செய்தியை ஊரிலுள்ள சுற்றத்தாரிடம் சொல்ல நேர்ந்தால் என்ன செய்வேன் என்று அவள் கலங்குகிறாள். ஊர்முன் பழுத்த ஆலமரம் பல பறவைகளுக்கும் பயன் தருவது போல, மகனின் செல்வமும் தலைமையும் அனைவருக்கும் பயன் தருவதாக நாள்தோறும் ஓயாமல் புகழ்ந்த அவன் தாய் இந்தச் செய்தியைக் கேட்டால் எவ்வாறு தாங்குவாள் என்று இரங்குகிறாள்.