நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
248 / 398
தாபதநிலை248

அளிய தாமே ஆம்பல்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

அளிய தாமே சிறுவெள் ளாம்பல்! இளையம் ஆகத் தழையா யினவே; இனியே,
வரி பொருள்
இளமைக் காலத்தில் சிறிய வெள்ளாம்பல் மலர்கள் தழையாக அணிந்து அழகு செய்ய உதவின; அந்த ஆம்பல்கள் நினைக்க இரங்கத்தக்கவை என்று கைம்பெண் கூறுகிறாள்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
பெருவளக் கொழுநன் மாய்ந்தெனப், பொழுது மறுத்து, இன்னா வைகல் உண்ணும் அல்லிப் படுஉம் புல் ஆயினவே.
வரி பொருள்
பெருஞ்செல்வமுடைய கணவன் இறந்த பின் கைம்மை நோன்பால் வழக்கமான உணவுக்காலம் மாறி, துன்பமான மாலைப்பொழுதில் உண்ணும் அல்லிப் புல்லரிசியாக அதே ஆம்பல் இப்போது உதவுகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
இன்பமும் துன்பமும் மாறும் வாழ்க்கையில் ஒரே ஆம்பல் இரு காலங்களிலும் துணையாகிறது. கணவனுடன் இளமையாக வாழ்ந்தபோது அதன் தழை அணிகலனாக இருந்தது; கணவனை இழந்து கைம்மை நோன்பு மேற்கொண்டபோது அதன் அல்லி உணவாகிறது. இந்த மாற்றத்தின் வழியே கணவனை இழந்த பெண்ணின் தாபதநிலை ஆழமாக வெளிப்படுகிறது.
பாடியவர்
ஒக்கூர் மாசாத்தனார்
ஔவை உரை இப்பாடலை கணவனை இழந்த பெண்ணின் கைம்மை நோன்பு நிலையைச் சொல்லும் தாபதநிலையாக விளக்குகிறது. இன்புறும் காலத்திலும் துன்புறும் காலத்திலும் ஆம்பல் துணையாக உதவியதால் அதனை நோக்கி ‘அளிய’ எனக் கூறுவதாக உரை தெளிவுபடுத்துகிறது.
பாடல் விவரம்