நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
243 / 398
கையறுநிலை243

இளமையும் முதுமையும்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

இனிநினைந்து இரக்கம் ஆகின்று; திணிமணல் செய்வுறு பாவைக்குக் கொய்பூத் தைஇத், தண்கயம் ஆடும் மகளிரொடு கைபிணைந்து, தழுவுவழித் தழீஇத், தூங்குவழித் தூங்கி, மறைஎனல் அறியா மாயம்இல் ஆயமொடு உயர்சினை மருதத் துறையுறத் தாழ்ந்து,
வரி பொருள்
கடந்த இளமை நினைவுக்கு வரும்போது இப்போது இரக்கம் தோன்றுகிறது. மணற்பாவைக்கு மலர் சூட்டி, குளிர்ந்த குளத்தில் மகளிருடன் கைகோர்த்து விளையாடி, வஞ்சனையற்ற தோழர் கூட்டத்துடன் மருதமரத் துறையில் மகிழ்ந்த இளமை நாட்களைப் புலவர் நினைவுகூர்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
நீர்நணிப் படிகோடு ஏறிச், சீர்மிக, கரையவர் மருளத், திரையகம் பிதிர, நெடுநீர்க் குட்டத்துத் துடுமெனப் பாய்ந்து, குளித்துமணற் கொண்ட கல்லா இளமை அளிதோ தானே! யாண்டுஉண்டு கொல்லோ
வரி பொருள்
நீரருகிலுள்ள உயர்ந்த கரையில் ஏறி, கரையில் இருந்தோர் வியக்க அலை சிதறும்படி ஆழ்ந்த நீரில் ‘துடும்’ எனப் பாய்ந்து, அடித்தள மணலை எடுத்துவந்த அறியாமையும் அச்சமின்மையும் நிறைந்த இளமை எங்கே போயிற்று என்று அவர் ஏங்குகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
தொடித்தலை விழுத்தண்டு ஊன்றி, நடுக்குற்று, இருமிடை மிடைந்த சிலசொல் பெருமூ தாளரேம் ஆகிய எமக்கே?
வரி பொருள்
இப்போது அலங்கரிக்கப்பட்ட பிடியுடைய பெரிய தண்டை ஊன்றி, உடல் நடுங்கி, இருமல்களுக்கு இடையே சில சொற்களையே பேசக்கூடிய முதியவர்களாகிவிட்ட எங்களுக்கு அந்த இளமை எங்கே இருக்கிறது என்று பாடல் வருந்தி முடிகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
இளமையின் உடல் வலிமை, களிப்பு, அச்சமின்மை ஆகியவற்றையும் முதுமையின் தளர்ச்சி, நடுக்கம், தண்டைச் சார்ந்த வாழ்க்கை ஆகியவற்றையும் நேருக்கு நேர் நிறுத்தும் நினைவுப் பாடல். நீரில் பாய்ந்து விளையாடிய இளைஞன் இன்று சில சொற்களே பேசும் முதியவனாக மாறியிருப்பதை உணர்ந்து, காலம் கொண்டுபோன இளமையை இரங்குவதே பாடலின் மையம்.
பாடியவர்
தொடித்தலை விழுத்தண்டினார்
ஔவை உரை, இளமை கழிந்து முதுமையுற்ற புலவர் தம் இளமைச் செயல்களை நினைந்து இரங்கிப் பாடியதாக விளக்குகிறது. மேலும் ‘தொடித்தலை விழுத்தண்டினார்’ என்பது இயற்பெயர் அன்று; பாடலில் வரும் ‘தொடித்தலை விழுத்தண்டு’ தொடரால் அமைந்த காரணப்பெயர் என உரை கூறுகிறது.
பாடல் விவரம்