நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
242 / 398
கையறுநிலை242

முல்லையும் பூத்தியோ?

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

இளையோர் சூடார் ; வளையோர் கொய்யார் ; நல்யாழ் மருப்பின் மெல்ல வாங்கிப், பாணன் சூடான் ; பாடினி அணியாள் ; ஆண்மை தோன்ற ஆடவர்க் கடந்த வல்வேற் சாத்தன் மாய்ந்த பின்றை முல்லையும் பூத்தியோ, ஒல்லையூர் நாட்டே?
வரி பொருள்
வல்வேல் சாத்தன் மறைந்தபின் இளையரும் மகளிரும் பாணரும் பாடினியும் முல்லையை அணியாத துயர்நிலையில், பயனின்றி நீ மட்டும் ஏன் பூத்தாய் என்று முல்லையையே நோக்கிப் புலவர் இரங்குகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
ஒல்லையூர் கிழான் மகன் பெருஞ்சாத்தனின் மறைவால் நாடே துயரத்தில் மூழ்கியது. முன்பு மகிழ்ச்சியின் அடையாளமாக அணியப்பட்ட முல்லை இப்போது யாராலும் சூடப்படாது; அத்தகைய வேளையில் அது பூத்திருப்பதே புலவருக்கு வேதனையாகிறது.
பாடியவர்
குடவாயிற் தீரத்தனார்
ஔவை உரை புலவர் பெயரை குடவாயிற் கீரத்தனார் என விளக்கி, ஏடுகளில் குடவாயில் நல்லாதனார் என்ற பெயர்வகையும் இருப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறது.
பாடல் விவரம்