தகுதியும் அதுவே!

வெளிமானிடம் பரிசில் பெற்று வறுமையை நீக்க எண்ணி வந்த பெருஞ்சித்திரனார், அவன் இறந்த செய்தியால் முற்றிலும் தளர்கிறார். அரசன் மறைந்ததால் அவனைச் சார்ந்த மகளிர், பாடுநர், முரசு, யானை என அனைத்தும் உயிரற்றதுபோல் ஆகிவிட்டதாகச் சித்தரிக்கிறார். தன் சுற்றத்தாரின் எதிர்காலத்தை எண்ணி, மழை இரவில் கப்பல் கவிழ்ந்து கடலில் விழுந்த கண்ணற்ற ஊமனைப் போல தாம் உதவியற்றுத் தத்தளிப்பதாகச் சொல்வதே பாடலின் மையக் காட்சி.