சோற்றுப் பானையிலே தீ!

வள்ளல் வெளிமானிடமிருந்து பரிசில் பெற வந்த பெருஞ்சித்திரனார், அவன் இறந்ததாலும் இளவெளிமான் தகுதிக்கேற்ப வழங்காததாலும் ஆழ்ந்த கையறுநிலைக்குள்ளாகிறார். வெளிமானின் மரணத்தை அறமற்ற கூற்றத்தின் செயல் எனச் சாடிய பின்னர், புலி யானையை இழந்தால் எலியை வேட்டையாடாது என்ற உருவகத்தின் மூலம் சிறுபரிசை ஏற்க மறுக்கிறார். தன் நெஞ்சைத் தேற்றி வேறிடத்தில் தக்க பரிசிலை நாடிச் செல்ல முடிவு செய்வதே பாடலின் நிறைவு.