அருநிறத்து இயங்கிய வேல்!

அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி இறந்தபின் ஔவையார் பாடிய ஆழ்ந்த கையறுநிலைப் புலம்பல் இது. அவன் பெற்ற உணவு, கள், இறைச்சி அனைத்தையும் பகிர்ந்த வள்ளன்மை, போரில் தானே முன்னின்ற வீர்மை, புலவர்களை அன்புடன் பேணிய பண்பு ஆகியவை நினைவுகொள்ளப்படுகின்றன. அவன் மார்பில் பாய்ந்த வேல் பாணர், இரவலர், புலவர் உலகையே காயப்படுத்திவிட்டதாகக் கூறி, அவனைப் போன்ற கொடையாளர் இன்றிய உலகின் வெறுமையைப் பாடல் வெளிப்படுத்துகிறது.