நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
232 / 398
கையறுநிலை232

கொள்வன் கொல்லோ!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

இல்லாகியரோ காலை மாலை, அல்லாகியர் யான் வாழும் நாளே, நடுகல் பீலி சூட்டி நார் அரி சிறு கலத்து உகுப்பவும் கொள்வன் கொல்லோ, கோடு உயர் பிறங்கு மலை கெழீஇய நாடு உடன் கொடுப்பவும் கொள்ளாதோனே?
வரி பொருள்
அதியமான் இல்லாதபின் காலையும் மாலையும் இல்லாமல் போகட்டும்; தாம் வாழும் நாட்களும் பயனற்றவையாகட்டும் என ஔவையார் இரங்குகிறார். பகைவர் மலைநாடு முழுவதையும் கொடுத்தாலும் ஏற்காத வீரன், நடுகல்லில் சிறுகலத்தில் படைக்கப்படும் தேறலை ஏற்றுக்கொள்வானோ என்று கேட்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
அதியமானின் நடுகல்லை நோக்கி ஔவையார் கூறும் ஆழ்ந்த இரங்கல். வாழ்வின் காலப்போக்கே அர்த்தமற்றதாகிவிட்டது; உயிரோடு இருந்தபோது பேரரசையே மறுத்த வீரன் சிறிய படையலை ஏற்குமா என்ற கேள்வி அவரது மறமாண்பை நினைவூட்டுகிறது.
பாடியவர்
ஔவையார்
ஔவை உரை, பகைவர் தமது நாடு முழுவதும் கொடுத்தாலும் ஏற்காத மறமாண்புடைய அதியமான் சிறுகலத்தில் தரப்படும் தேறலைக் கொள்வானோ என்ற கருத்தைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.
பாடல் விவரம்