நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
230 / 398
கையறுநிலை230

நீ இழந்தனையே கூற்றம்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

கன்று அமர் ஆயம் கானத்து அல்கவும், வெங்கால் வம்பலர் வேண்டுபுலத்து உறையவும், களம்மலி குப்பை காப்பில வைகவும், விலங்குபகைகடிந்த கலங்காச் செங்கோல், வையகம் புகழ்ந்த வயங்குவினை ஒள்வாள், பொய்யா எழினி பொருதுகளம் சேர-
வரி பொருள்
எழினியின் ஆட்சியில் கன்றுகளுடன் ஆனிரைகள் காட்டில் அச்சமின்றித் தங்கின; வெம்மையான பாதங்களுடன் பயணிக்கும் வழிப்போக்கர் தாம் விரும்பிய இடத்தில் தங்கினர்; களங்களில் குவிந்த நெல் காவலின்றியும் பாதுகாப்பாக இருந்தது. பகையை அகற்றி நாட்டைக் கலங்காமல் காத்த செங்கோன்மையும், உலகம் புகழ்ந்த போராற்றலும், ஒளிவாளும், பொய்யாத சொலும் உடைய எழினி போர்க்களத்தில் வீழ்ந்தான்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
ஈன்றோர் நீத்த குழவி போலத், தன்அமர் சுற்றம் தலைத்தலை இனையக், கடும்பசி கலக்கிய இடும்பைகூர் நெஞ்சமொடு நோய் உழந்து வைகிய உலகிலும், மிக நனி நீ இழந் தனையே, அறனில் கூற்றம்!
வரி பொருள்
தாயால் கைவிடப்பட்ட குழந்தையைப் போல எழினியைச் சார்ந்த சுற்றத்தார் இடமெங்கும் வருந்தினர்; கடும்பசியால் கலங்கியதுபோன்ற துன்பநெஞ்சுடன் உலகமே அவனை இழந்து வாடியது. ஆனால் அறமற்ற கூற்றமே, உலகம் இழந்ததைவிட நீயே மிகப் பெரிதாக இழந்தாய் என்று புலவர் மரணத்தையே சாடுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
வாழ்தலின் வரூஉம் வயல்வளன் அறியான், வீழ்குடி உழவன் உண்ணாய் ஆயின், நேரார் பல்லுயிர் பருகி, ஆர்குவை மன்னோ, அவன் அமர்அடு களத்தே.
வரி பொருள்
வயலில் கிடைக்கும் எதிர்கால விளைச்சலை உணராத வறிய உழவன் விதையையே உண்டுவிடுவது போல, கூற்றம் எழினியின் உயிரை எடுத்துவிட்டது. அவனை உயிரோடு விட்டிருந்தால் அவன் போர்க்களத்தில் பகைவரின் பல உயிர்களை வீழ்த்தியிருப்பான்; அவற்றை எடுத்தே கூற்றம் தன் பசியை மிகுதியாகத் தீர்த்திருக்க முடிந்திருக்கும் எனப் புலவர் நையாண்டியுடன் கூறுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
தகடூர்ப் போரில் எழினி வீழ்ந்தபோது அரிசில் கிழார் பாடிய ஆழ்ந்த கையறுநிலை இது. எழினியின் நல்லாட்சியில் மக்கள், வழிப்போக்கர், கால்நடைகள், விளைச்சல் அனைத்தும் பாதுகாப்பாக இருந்ததை முதலில் நினைவுகூர்கிறார். அவன் மறைவால் உலகம் தாயற்ற குழந்தையைப்போல் வாடினாலும், உண்மையில் மிகப்பெரிய இழப்பு கூற்றத்துக்கே என்கிறார்: விதையை உண்ணும் அறிவற்ற உழவனைப்போல் ஒரு வீரனின் உயிரை முன்கூட்டியே எடுத்ததால், அவன் எதிர்காலத்தில் வீழ்த்தியிருக்கும் எண்ணற்ற பகை உயிர்களை கூற்றம் இழந்துவிட்டது என்பதே பாடலின் கூர்மையான கருத்து.
பாடியவர்
அரிசில் கிழார்
ஔவை உரை எழினியின் பாதுகாப்பான செங்கோன்மையை விரிவாக விளக்கி, ‘விலங்கு பகை’ என்பது உட்பகை மற்றும் புறப்பகை இரண்டையும் உள்ளடக்குவதாகக் கூறுகிறது. எழினியை அழித்த கூற்றத்தை, எதிர்கால வயல்வளனை அறியாமல் விதையை உண்ணும் தளர்ந்த குடியுடைய உழவனுடன் ஒப்பிடும் பாடலின் நையாண்டியையும் உரை தெளிவுபடுத்துகிறது.
பாடல் விவரம்