நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
227 / 398
கையறுநிலை227

நயனில் கூற்றம்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

நனிபே தையே, நயனில் கூற்றம்! விரகுஇன் மையின் வித்துஅட்டு, உண்டனை இன்னுங் காண்குவை, நன்வாய் ஆகுதல்;
வரி பொருள்
இரக்கமும் நியாயமும் இல்லாத கூற்றமே, எதிர்கால விளைச்சலுக்குரிய விதையையே உண்ட பேதை உழவனைப் போல நீ நடந்தாய்; இதன் தீய விளைவை இனி காண்பாய் எனக் கவிஞர் கூற்றத்தைச் சாடுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
ஒளிறுவாள் மறவரும், களிறும், மாவும், குருதியும் குரூஉப்புனற் பொருகளத்து ஒழிய, நாளும் ஆனான் கடந்துஅட்டு, என்றும் நின் வாடுபசி அருந்திய பழிதீர் ஆற்றல்
வரி பொருள்
வீரர்களையும் யானைகளையும் குதிரைகளையும் போரில் வீழ்த்தி, கூற்றத்தின் தீராத பசியை நாள்தோறும் தீர்க்கும் அளவுக்கு கிள்ளிவளவன் போராற்றல் கொண்டவன் எனப் பாடல் கூறுகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
நின்னோர் அன்ன பொன்னியற் பெரும்பூண் வளவன் என்னும் வண்டுமூசு கண்ணி இனையோற் கொண்டனை ஆயின், இனியார் மற்றுநின் பசிதீர்ப் போரே?
வரி பொருள்
உனக்கே உதவியவனாகிய இந்தப் பெருவீரன் கிள்ளிவளவனையே நீ கொண்டுவிட்டால், இனி உன் பசியைத் தீர்க்க யார் இருப்பார் என்று கூற்றத்தைக் கேலி கலந்த இரங்கலுடன் கேட்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
கிள்ளிவளவனை உயிர்கொண்ட கூற்றம் தன் எதிர்கால உணவையே அழித்துக்கொண்ட பேதை என மாசாத்தனார் சாடுகிறார். போரில் பல உயிர்களை வீழ்த்தி கூற்றத்தின் பசியைத் தொடர்ந்து தீர்த்த வீரனை கூற்றமே கொன்றதால், இனி தன் பசியைத் தீர்க்க யாருமில்லாத நிலையை அது உருவாக்கிவிட்டது என்பதே பாடலின் கூர்மையான உருவகம்.
பாடியவர்
ஆடுதுறை மாசாத்தனார்
ஔவை உரை, பாடியவர் சோழநாட்டு ஆவடுதுறையைச் சேர்ந்த மாசாத்தனார் என்றும், ‘ஆவடுதுறை’ என்பதே பழமையான சரியான வடிவமாக இருக்கலாம்; ‘ஆடுதுறை’ பிழைப்பட்ட வடிவம் எனவும் விவாதிக்கிறது.
பாடல் விவரம்