அவனுக்கும் இடம் செய்க!

வடக்கிருந்து உயிர்துறக்கத் தயாராகிய கோப்பெருஞ் சோழன், தன்னை நேரில் காணாதிருந்தாலும் ஆழ்ந்த நட்புடைய பிசிராந்தையார் நிச்சயம் வருவார் எனச் சான்றோரிடம் உறுதியாகச் சொல்கிறான். உண்மையான நட்பு நேரடி சந்திப்பின் எண்ணிக்கையால் அல்ல, ஒருவரை ஒருவர் உயிரோடு ஒன்றியபடி மதிக்கும் அன்பு, பொய்யாமை, நம்பிக்கை ஆகியவற்றால் நிலைபெறுகிறது. தன் துயர்காலத்தில் நண்பன் தவறாமல் வருவான் என்ற முழு நம்பிக்கையுடன், அவனுக்குத் தன்னருகே இடம் ஒதுக்குமாறு கூறுவதே பாடலின் மையம்.