நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
212 / 398
இயன்மொழி212

யாம் உம் கோமான்?

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

`நுங்கோ யார்?` வினவின், எங்கோக் களமர்க்கு அரித்த விளையல் வெங்கள் யாமைப் புழுக்கின் காமம் வீடஆரா, ஆரற் கொழுஞ்சூடு அங்கவுள் அடாஅ,
வரி பொருள்
‘உங்கள் அரசன் யார்?’ என்று கேட்டால், எங்கள் அரசன் யார் என்பதைச் சொல்கிறேன் எனப் பிசிராந்தையார் தொடங்குகிறார். வயல்வெளிப் பணியாளர்கள் வடிகட்டிய முதிர்ந்த கள்ளை ஆமை இறைச்சியுடன் விருப்பம் தீர உண்டு, ஆரல் மீனின் கொழுத்த சூட்டையும் உண்ணும் வளமிக்க நாட்டை முதலில் வருணிக்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
வைகுதொழின் மடியும் மடியா விழவின் யாணர் நல்நாட் டுள்ளும், பாணர் பைதல் சுற்றத்துப் பசிப்பகை யாகிக், கோழி யோனே, கோப்பெருஞ் சோழன்
வரி பொருள்
அங்கு விழாக்களும் வளமும் குறையாததால் உழவர்கள் தம் தொழிலையே மறந்து மகிழும் நிலை உண்டு. அந்த நல்ல சோழநாட்டில், பாணர்களின் வாடிய சுற்றத்தாரை வதைக்கும் பசிக்கே பகைவனாய் உதவி செய்பவன் உறையூரில் வாழும் கோப்பெருஞ்சோழன் என்று புலவர் தம் வேந்தனை அடையாளப்படுத்துகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
பொத்தில் நண்பின் பொத்தியடு கெழீஇ, வாயார் பெருநகை வைகலும் நமக்கே.
வரி பொருள்
குற்றமற்ற நட்புடைய பொத்தியார் என்னும் புலவருடன் நெருங்கி இருந்து, நாள்தோறும் மனமார்ந்த பெருமகிழ்ச்சியுடன் வாழ்பவனே எங்கள் கோப்பெருஞ்சோழன் எனப் பிசிராந்தையார் பெருமையுடன் கூறுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
பாண்டிய நாட்டைச் சேர்ந்த பிசிராந்தையார், கோப்பெருஞ்சோழனை நேரில் காணாத காலத்திலேயே அவன் அறிவு, ஆட்சி, சான்றோர் நட்பு ஆகியவற்றைக் கேட்டு ஆழ்ந்த அன்பு கொண்டிருந்தார் என்று ஔவை உரை விளக்குகிறது. ‘உங்கள் வேந்தன் யார்?’ என்று யாராவது கேட்டால், வளமிக்க சோழநாட்டில் பாணர்களின் பசியை நீக்கி, பொத்தியார் போன்ற சான்றோருடன் மெய்நட்போடு மகிழ்ந்து வாழும் கோப்பெருஞ்சோழனே எங்கள் வேந்தன் என்று அவர் கூறுவார். அரசனுக்கும் புலவருக்கும் இடையிலான கேள்விப்பட்டே உருவான ஆழ்ந்த நட்பையும், கொடை மற்றும் சான்றோர் உறவையும் இப்பாடல் வெளிப்படுத்துகிறது.
பாடியவர்
பிசிராந்தையார்
ஔவை சு. துரைசாமிப் பிள்ளை உரை, பிசிராந்தையார் பாண்டிநாட்டுப் பிசிர் என்னும் ஊரில் இருந்தபடியே கோப்பெருஞ்சோழனின் அறிவு நலமும் ஆட்சி நலமும் கேள்வியுற்று அவன்பால் பேரன்பு கொண்டதாகவும், ‘எம் வேந்தன் கோப்பெருஞ்சோழன்’ என்று பன்முறையும் கூறிய கூற்றே இப்பாடலாக உருவெடுத்ததாகவும் விளக்குகிறது.
பாடல் விவரம்