பரிசில் கடாநிலை211

நாணக் கூறினேன்!

பாடியவர்: பெருங்குன்றூர் கிழார்பாடப்பட்டோன்: சேரமான் குடக்கோச் சேரல் இரும்பொறை

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

அஞ்சுவரு மரபின் வெஞ்சினப் புயலேறு அணங்குடை அரவின் அருந்தலை துமிய, நின்றுகாண் பன்ன நீள்மலை மிளிரக், குன்றுதூவ எறியும் அரவம் போல, முரசு எழுந்து இரங்கும் தானையோடு தலைச்சென்று, அரைசுபடக் கடக்கும் உரைசால் தோன்றல்!

வரி பொருள்

அச்சமூட்டும் இடியொலி பாம்பின் தலையைத் துணித்து, நீண்ட மலைகளையே அதிரச் செய்து சிறுகுன்றுகளைத் தூவியெறிவதுபோல் முழங்குகிறது. அதுபோன்ற போர்முரசு ஒலிக்கும் படையுடன் முன்னேறி எதிர் அரசர்களை வெல்லும் புகழ்மிக்க தலைவனே என்று சேரனைப் புலவர் விளிக்கிறார்.

நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது

நின் உள்ளி வந்த ஓங்குநிலைப் பரிசிலென், `வள்ளியை ஆதலின் வணங்குவன் இவன்` எனக், கொள்ளா மாந்தர் கொடுமை கூற, நின் உள்ளியது முடிந்தோய் மன்ற; முன்னாள் கையுள் ளதுபோல் காட்டி, வழிநாள் பொய்யடு நின்ற புறநிலை வருத்தம் நாணாய் ஆயினும், நாணக் கூறி, என் நுணங்கு செந்நா அணங்க ஏத்திப், பாடப் பாடப் பாடுபுகழ் கொண்டநின் ஆடுகொள் வியன்மார்பு தொழுதெனன் பழிச்சிச் செல்வல் அத்தை, யானே

வரி பொருள்

உன் வள்ளன்மையை நம்பி உன்னை நினைந்து வந்த உயர்ந்த பரிசிலனாகிய நான், என்னை முறையாக ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களின் கொடுமையைச் சொன்னபோதும் நீ நினைத்தபடியே நடந்தாய். முதல் நாள் பரிசு கையில் வந்ததுபோல் காட்டி மறுநாள் அது பொய்யானதால் ஏற்பட்ட வருத்தத்தை, நீ நாணாவிட்டாலும் நான் உனக்கு நாணம் வருமாறு கூறுகிறேன். இருந்தும் என் நுண்ணிய செந்நாவால் உன் புகழைப் பாடி, வெற்றி கொண்ட அகன்ற மார்பை வணங்கி வாழ்த்திவிட்டு நான் செல்கிறேன் என்கிறார்.

நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது

வைகலும், வல்சி இன்மையின் வயின்வயின் மாறி, இல்எலி மடிந்த தொல்சுவர் வரைப்பின், பாஅல் இன்மையின் பல்பாடு சுவைத்து, முலைக்கோள் மறந்த புதல்வனொடு, மனைத் தொலைந்திருந் தவென்வாள் நுதற் படர்ந்தே.

வரி பொருள்

நாள்தோறும் உணவில்லாத வறுமையில், உணவு தேடி இடமிடமாக அகழ்ந்த வீட்டெலிகள்கூட இறந்துபோன பழைய சுவர்களுள்ள வீட்டில், பால் இல்லாததால் பலமுறை முலையைச் சுவைத்தும் பயனின்றி முலையுண்பதையே மறந்த குழந்தையுடன் வாடிக் கிடக்கும் ஒளிமிக்க நெற்றியுடைய தன் மனைவியை நினைத்து புலவர் புறப்படுகிறார்.

நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது

முழுப் பொருள்⌃

சேரமான் குடக்கோச் சேரல் இரும்பொறையின் வீரத்தையும் புகழையும் ஏற்றுக்கொண்டபடியே, பரிசு தருவதாக நம்பிக்கை காட்டி பின்னர் தாமதித்த அவனது நடத்தையைப் பெருங்குன்றூர் கிழார் நேராகக் கண்டிக்கிறார். அரசன் நாணாவிட்டாலும் அவனுக்கு நாணம் வருமாறு உண்மையைச் சொல்லுவது புலவரின் தன்னாண்மை. வீட்டில் உணவும் பாலும் இன்றி மனைவியும் குழந்தையும் வாடும் கடுமையான வறுமை இந்தப் பிரிவை அவசரப்படுத்துகிறது. புகழ வேண்டியதைப் புகழ்ந்தும் குற்றத்தை மறைக்காமல் கூறியும் விடைபெறும் புலவர் சுயமரியாதையே பாடலின் மையம்.

பாடியவர்⌄

பெருங்குன்றூர் கிழார்

ஔவை உரை இப்பாடலை சேரமான் குடக்கோச் சேரல் இரும்பொறையைப் பெருங்குன்றூர் கிழார் பாடிய தொடர்ச்சிச் சூழலில் விளக்குகிறது. பரிசு முன்நாள் கையில் கிடைத்ததுபோல் காட்டப்பட்டும் மறுநாள் கிடைக்காத புறநிலை காரணமாக ஏற்பட்ட வருத்தத்தைப் புலவர் நாணம் தோன்றுமாறு கூறி, பின்னர் அரசனை வாழ்த்தி தன் வறுமைமிக்க இல்லத்திற்குத் திரும்புவதாக உரை விளக்குகிறது.

பாடல் விவரம்⌄

பாடல் எண்211

தொகுப்புபுறநானூறு

பாடியவர்பெருங்குன்றூர் கிழார்

பாடப்பட்டோன்சேரமான் குடக்கோச் சேரல் இரும்பொறை

திணைபாடாண்

துறைபரிசில் கடாநிலை