நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
210 / 398
பரிசில் கடாநிலை210

நினையாதிருத்தல் அரிது!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

மன்பதை காக்கும்நின் புரைமை நோக்காது, அன்புகண் மாறிய அறனில் காட்சியடு, நும்ம னோரும்மற்று இனையர் ஆயின், எம்மனோர் இவண் பிறவலர் மாதோ;
வரி பொருள்
மக்களைப் பாதுகாக்க வேண்டிய உன் உயர்வை மறந்து அன்பும் அறமும் மாறிய பார்வையுடன் உன்னைப் போன்ற அரசர்கள் இவ்வாறு நடந்தால், எம்மைப் போன்ற பரிசிலர்கள் இவ்வுலகில் பிறக்கவே வேண்டாமோ என்று புலவர் கடுமையாக வருந்துகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
செயிர்தீர் கொள்கை எம்வெங் காதலி உயிர்சிறிது உடையள் ஆயின், எம்வயின் உள்ளாது இருத்தலோ அரிதே; அதனால்,
வரி பொருள்
குற்றமற்ற கற்புடைய தன் அன்பு மனைவி இன்னும் உயிருடன் இருந்தால், தன்னை நினைக்காமல் இருப்பது அவளால் இயலாது; ஆகவே அவளின் துயரைத் தீர்க்க வீட்டிற்குத் திரும்ப வேண்டிய கட்டாயத்தை புலவர் கூறுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
அறனில் கூற்றம் திறனின்று துணியப் பிறனா யினன்கொல்? இறீஇயர், என் உயிர்!` என நுவல்வுறு சிறுமையள் பலபுலந்து உறையும் இடுக்கண் மனையோள் தீரிய, இந்நிலை விடுத்தேன்; வாழியர், குருசில்!
வரி பொருள்
‘அறமற்ற கூற்றம் அவன் உயிரைக் கொண்டதோ? என் உயிரும் அழியட்டும்’ என்று தன் மனைவி பலவாறு வருந்திக் கொண்டிருப்பாள்; அவளின் இடுக்கணைத் தீர்க்க இங்கிருந்து புறப்படுகிறேன் என்று கூறி மன்னனை வாழ்த்துகிறார். ஔவை உரை இந்த ‘வாழியர்’ வாழ்த்தில் இகழ்ச்சிக் குறிப்பு இருப்பதாகக் கூறுகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
உதுக்காண்: அவல நெஞ்சமொடு செல்வல்: நிற் கறுத்தோர் அருங்கடி முனையரண் போலப் பெருங்கை யற்றஎன் புலம்புமுந் துறத்தே.
வரி பொருள்
துன்பம் நிறைந்த நெஞ்சுடன் செல்கிறேன்; உன்னால் தாக்கப்பட்டு கைவிடப்பட்ட பகைவரின் அரண்போல, எதுவும் செய்ய இயலாத என் வறுமையை முன்னே செலுத்திக்கொண்டு வெறுமையாகப் புறப்படுகிறேன் என்று பரிசு பெறாத தன் நிலையைத் தீவிரமாகச் சித்தரிக்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
பரிசை நீட்டித்த சேரமான் குடக்கோச் சேரல் இரும்பொறையிடம் பெருங்குன்றூர் கிழார் ஏமாற்றத்துடனும் அறச்சினத்துடனும் விடைபெறும் பாடல் இது. மக்களை காக்கும் அரசனுக்கு அன்பும் அறமும் அடிப்படை; அவை இல்லையெனில் பரிசிலர் வாழ்வதற்கே இடமில்லை என்கிறார். வீட்டில் தன்னை எதிர்நோக்கும் மனைவியின் துயரை நினைத்து, பரிசின்றி வறுமையோடு திரும்புவதாகச் சொல்கிறார்.
பாடியவர்
பெருங்குன்றூர் கிழார்
ஔவை உரை, சேரமான் பரிசை தொடர்ந்து நீட்டித்தபின் பெருங்குன்றூர் கிழார் இப்பாடலைப் பாடி நீங்கியதாக விளக்குகிறது. ‘வாழியர் குருசில்’ உள்ளிட்ட இடங்களில் வெளிப்படையான வாழ்த்துக்குள் இகழ்ச்சிக் குறிப்பு இருப்பதையும் உரை சுட்டுகிறது.
பாடல் விவரம்