நல்நாட்டுப் பொருந!

பெருந்தலைச் சாத்தனார், கொடைப்புகழ் கேட்டுத் மூவனை நாடிச் சென்றும் பரிசு பெறாத நிலையில், நேரடியான கோபத்துக்குப் பதிலாக உயர்ந்த புலவர் நாணத்துடன் பேசுகிறார். கனியற்ற மரத்திலிருந்து வெறுமனே திரும்பும் பறவையைத் தம்முடன் ஒப்பிட்டு தம் ஏமாற்றத்தை வெளிப்படுத்தினாலும், மூவனைச் சபிக்காமல் ‘நோயிலை ஆகுமதி’ என்று வாழ்த்துகிறார். அதே நேரத்தில், வள்ளலாகப் புகழ்பெற்றவன் புலவரை வெறுங்கையுடன் அனுப்பிய செய்தி வெளியுலகிற்கு தெரியாதிருக்கட்டும் என்ற கூர்மையான குறிப்பால் அவனது இவறலை உணர்த்துகிறார்.