குன்றும் மலையும் பலபின் ஒழிய,
வந்தனென், பரிசில் கொண்டனென் செலற்கு என
நின்ற என்நயந்து அருளி, ஈது கொண்டு,
ஈங்கனம் செல்க, தான் என என்னை
யாங்குஅறிந் தனனோ, தாங்கரும் காவலன்?
வரி பொருள்
பல குன்றுகளையும் மலைகளையும் கடந்து வந்து, பரிசு பெற்றுச் செல்ல வேண்டும் என்று நின்ற என்னை அன்போடு எதிர்கொண்டு அறியாமல், ‘இதைக் கொண்டு இப்படியே செல்க’ என்று சொல்லும் இந்த வலிமைமிக்க காவலன் என்னை எவ்வாறு அறிந்தான் என்று பெருஞ்சித்திரனார் வினவுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது