பெட்பின்றி ஈதல் வேண்டலம்!

பெருந்தலைச் சாத்தனார், பரிசின் மதிப்பு அதன் பொருள் அளவில் அல்ல; கொடுப்பவரின் அன்பிலும் மதிப்பிலும் உள்ளது என்று கடிய நெடுவேட்டுவனிடம் உரைக்கிறார். மூவேந்தர் அளிக்கும் செல்வம்கூட அன்பின்றி வந்தால் வேண்டாம் என்கிறார். நெடுவேட்டுவன் வழக்கமாக தன்னை நாடுவோர்க்குப் புகலாகி, பரிசிலரை வெறுமனே அனுப்பாத வள்ளல் என்பதால், இம்முறை பரிசு நீட்டிப்பது புலவருக்கு வருத்தமளிக்கிறது. இருந்தும் அவனைப் பழிக்காமல் ‘நோயிலை ஆகுக’ என வாழ்த்துவது புலவரின் மானத்தையும் உறவின் நயத்தையும் காட்டுகிறது.