அதனினும் உயர்ந்தது!

கழைதின் யானையார் ஈதலும் ஏற்றலும் சார்ந்த மானநிலைகளை நுட்பமாக அளவிடுகிறார். இரப்பதைவிட மறுப்பது தாழ்வு; கேட்பதற்கு முன் கொடுப்பது உயர்வு; கொடுக்கப்பட்டதையும் வேண்டாமென்று மறுக்கும் தன்னாண்மை அதைவிட உயர்வு. கடலின் பெருமை தாகத்துக்கு உதவாதது போல வெறும் செல்வம் வண்மையாகாது; சிறிய நீர்நிலையை நாடும் பாதைகள் போல உண்மையான வள்ளலை இரவலர் நாடுவர். வல்வில் ஓரியின் பரிசு தாமதித்த நிலையிலும் அவன் வரையா ஈகையை மறுக்காமல், அவனைப் பழிக்காது வாழ்த்துவதே பாடலின் மையம்.