நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
203 / 398
பரிசில்203

இரவலர்க்கு உதவுக!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

கழிந்தது பொழிந்தென வான்கண் மாறினும், தொல்லது விளைந்தென நிலம்வளம் கரப்பினும், எல்லா உயிர்க்கும் இல்லால், வாழ்க்கை;
வரி பொருள்
முன்பு மழை பெய்துவிட்டது என்று வானம் இப்போது மழை தராமல் போனாலும், முன்பு விளைந்துவிட்டோம் என்று நிலம் இப்போது வளம் தராமல் போனாலும் உயிர்கள் வாழ முடியாது; உதவி ஒருமுறை செய்ததனால் கடமை முடிவதில்லை என்பதற்கான இயற்கை உவமை இது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
இன்னும் தம்மென எம்ம்னோர் இரப்பின், முன்னும் கொண்டிர்என, நும்மனோர் மறுத்தல் இன்னாது அம்ம; இயல்தேர் அண்ணல்!
வரி பொருள்
‘இப்போதும் தாருங்கள்’ என்று எம்மைப் போன்ற இரவலர்கள் கேட்டபோது, ‘முன்பே பெற்றீர்கள்’ என்று உம்மைப் போன்ற வள்ளல்கள் மறுப்பது மிகக் கொடியது என்று புலவர் நேரடியாக அறிவுறுத்துகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
இல்லது நிரப்பல் ஆற்றா தோரினும், உள்ளி வருநர் நசையிழப் போரே; அனையையும் அல்லை, நீயே;
வரி பொருள்
தம்மிடம் இல்லாததால் இரவலரின் குறையை நிரப்ப இயலாமல், தம்மை நாடிவருவோர் நம்பிக்கை இழப்பதைத் தவிர்க்க முடியாத வறியோரின் நிலையைச் சேர்ந்தவன் நீ அல்லை என்று மன்னனின் கொடை ஆற்றலை நினைவூட்டுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
ஒன்னார் ஆர்எயில் அவர்கட்கு ஆகவும்,`நுமது` எனப் பாண்கடன் இறுக்கும் வள்ளியோய்! பூண்கடன், எந்தை! நீஇரவலர் புரவே.
வரி பொருள்
பகைவரின் அரணையே இன்னும் அவர்களிடம் இருக்கும்போதே ‘அது உங்களுடையது’ என்று பாணர்க்கு வழங்கும் அளவு வள்ளன்மையுடையவனே, இரவலரைப் பாதுகாத்து உதவுவது நீ மேற்கொள்ள வேண்டிய கடமை என்று புலவர் முடிக்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
முன்பு கொடுத்தோம் என்பதற்காக இப்போது வரும் இரவலரை மறுப்பது, முன்பு பெய்த மழை மீண்டும் பெய்ய மறுப்பதுபோல உயிர்வாழ்வையே பாதிக்கும் என்று ஊன்பொதி பசுங்குடையார் வலியுறுத்துகிறார். மன்னன் வறுமையால் கொடுக்க இயலாதவன் அல்ல; பகைவரின் அரணையே முன்கூட்டியே பரிசாக வழங்கும் வள்ளல். ஆகவே இரவலரைப் பேணுவது அவனுடைய தொடர்ந்த கடமை என அறிவுறுத்துகிறார்.
பாடியவர்
ஊன்பொதி பசுங்குடையார்
ஔவை உரை, மன்னன் முன்பே பரிசளித்திருந்தாலும் போரின் வருத்தத்தால் இம்முறை பரிசை நீட்டித்த சூழலில், ‘முன்னே கொடுத்தோம்’ என்பது இப்போது மறுப்பதற்கான காரணமல்ல என்று ஊன்பொதி பசுங்குடையார் அறிவுறுத்தியதாக விளக்குகிறது.
பாடல் விவரம்