நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
200 / 398
பரசிற்றுறை200

பரந்தோங்கு சிறப்பின் பாரி மகளிர்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

பனிவரை நிவந்த பாசிலைப் பலவின் கனிகவர்ந் துண்ட கருவிரற் கடுவன் செம்முக மந்தியொடு சிறந்துசேண் விளங்கி மழைமிசை யறியா மால்வரை யடுக்கத்துக் கழைமிசைத் துஞ்சுங் கல்லக வெற்ப
வரி பொருள்
குளிர்ந்த மலையில் உயர்ந்து நிற்கும் பசுமையான பலாவின் கனியைப் பறித்து உண்ட கரிய விரலுடைய கடுவன், சிவந்த முகமுடைய தன் பெண் குரங்குடன் தொலைவில் விளங்கி, மேகங்களாலும் உச்சி அறியப்படாத பெரிய மலையின் சாரலில் மூங்கில் உச்சியில் துயிலும் மலைநாட்டினை உடையவனே என்று விச்சிக்கோவின் மலைநாடு வரையப்படுகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
நிணந்தின்று செருக்கிய நெருப்புத்தலை நெடுவேற் களங்கொண்டு கனலுங் கடுங்கண் யானை விளங்குமணிக் கொடும்பூண் விச்சிக் கோவே
வரி பொருள்
போரில் ஊன் உண்டு செருக்கியது போல நெருப்புத் தலை கொண்ட நீண்ட வேலும், போர்க்களத்தைத் தனதாக்கிக் கொதிக்கும் கடுங்கண் யானையும், ஒளிரும் மணிகளால் செய்யப்பட்ட வளைந்த ஆபரணமும் உடைய விச்சிக்கோவே என்று அரசனின் வீரமும் அரசச் செல்வமும் சுட்டப்படுகின்றன.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
இவரே, பூத்தலை யறாஅப் புனைகொடி முல்லை நாத்தழும் பிருப்பப் பாடா தாயினும் கறங்குமணி நெடுந்தேர் கொள்கெனக் கொடுத்த பரந்தோங்கு சிறப்பிற் பாரி மகளிர்
வரி பொருள்
இவர்கள் சாதாரணப் பெண்கள் அல்லர்; பூத்தலை குலையாத முல்லைக்கொடி தன்னைப் பாடாதிருந்தாலும், அது ஏறிக் கொள்ள ஒலிக்கும் மணியுடைய நெடிய தேரையே அளித்த பரந்த சிறப்புடைய பாரியின் மகளிர் என்று கபிலர் அவர்களின் மரபுப் பெருமையை முன்வைக்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
யானே, பரிசிலன் மன்னு மந்தண னீயே வரிசையில் வணக்கும் வாண்மேம் படுநன் நினக்கியான் கொடுப்பக் கொண்மதி சினப்போர் அடங்கா மன்னரை யடக்கும் மடங்கா விளையு ணாடுகிழ வோயே.
வரி பொருள்
நான் பரிசிலனும் நிலைபெற்ற அந்தணனும்; போர்முறையில் பகைவரைத் தாழ்த்தும் வாளால் மேம்பட்டவனே, கோபப் போர் செய்கின்ற அடங்காத அரசர்களையும் அடக்கும், அளவற்ற விளைச்சல் கொண்ட நாட்டின் தலைவனே, நான் உனக்குத் தரும் இம்மகளிரை ஏற்றுக்கொள் என்று கபிலர் வேண்டுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
பாரி மறைந்த பின் அவருடைய மகளிரைத் தகுதியுடைய அரசரிடம் மணமுடிக்க விரும்பிய கபிலர், விச்சிக்கோவிடம் அவர்களை ஏற்குமாறு வேண்டிப் பாடிய பாடல் இது. முதலில் விச்சிக்கோவின் மலைநாடு, போர்வீரம், அரசச் செல்வம் ஆகியவை வரையப்படுகின்றன. பின்னர் முல்லைக்குத் தேரளித்த பாரியின் மகளிர் இவர்களே என்று அவர்களின் உயர்ந்த மரபு சுட்டப்படுகிறது. இறுதியில் தாம் பரிசிலனும் அந்தணனும் என்பதைக் கூறி, மகளிரை அளிக்கத் தகுதி உடையவராக அவர்களை விச்சிக்கோ ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று கபிலர் உரைக்கிறார்.
பாடியவர்
கபிலர்
ஔவை உரை, பாரி இறந்த பின் கபிலர் பாரி மகளிரை திருக்கோவலூரில் பார்ப்பாரிடம் அடைக்கலப்படுத்தி, அவர்களைத் தக்க அரச குமரர்க்கு மணம்புரிவிக்க விரும்பிய சூழலில் விச்சிக்கோவை அணைந்தார் என்று விளக்குகிறது.
பாடல் விவரம்