குறுமகள் உள்ளிச் செல்வல்!

ஆவூர் மூலங்கிழார் பாண்டியன் நன்மாறனிடம் பரிசில் பெற வந்தபோது மன்னன் கொடுப்பது போலக் காட்டி காலம் நீட்டித்த சூழலில் இப்பாடலைப் பாடுகிறார். கொடுக்க இயன்றதைத் தருவதும், இயலாததை நேராக மறுப்பதும் நேர்மை; அதற்கு மாறாக வாக்குறுதி கொடுத்து நீட்டிப்பதும், இயன்றதை மறுப்பதும் இரவலரை வாட்டி ஈவோரின் புகழைக் குறைக்கும் என அவர் கூர்மையாக உணர்த்துகிறார். தன் வறிய இல்லத்திலுள்ள கற்புடைய மனைவியை நினைத்து இனி திரும்பிச் செல்கிறேன் என்று சொல்லி, மறைமுகக் கண்டனத்துடன் மன்னனை வாழ்த்துகிறார்.