நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
180 / 398
வல்லாண்முல்லை180

நீயும் வம்மோ!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

நிரப்பாது கொடுக்கும் செல்வமும் இலனே; இல்லென மறுக்கும் சிறுமையும் இலனே;
வரி பொருள்
அளவில்லாமல் தொடர்ந்து வழங்கும் பேர்செல்வம் அவனிடம் இல்லை; ஆனால் ‘இல்லை’ என்று இரவலரைத் திருப்பிவிடும் சிறுமையும் இல்லை என்று தலைவனின் உண்மையான வண்மைச் சிறப்பு தொடக்கத்திலேயே கூறப்படுகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
இறையுறு விழுமம் தாங்கி, அமர்அகத்து இரும்புசுவைக் கொண்ட விழுப்புண்நோய் தீர்ந்து, மருந்துகொள் மரத்தின் வாள்வடு மயங்கி, வடுவின்றி வடிந்த யாக்கையன்,
வரி பொருள்
தன் அரசுக்காகப் போரில் இடும்பையைத் தாங்கி, ஆயுதப் புண்களால் உடல் முழுவதும் வடுக்கள் நிறைந்தவன்; அவை குறையல்ல, ஆண்மையின் அழகாகக் காட்டப்படுகின்றன.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
கொடையெதிர்ந்து, ஈர்ந்தை யோனே, பாண்பசிப் பகைஞன்; இன்மை தீர வேண்டின், எம்மொடு நீயும் வம்மோ? முதுவாய் இரவல!
வரி பொருள்
பாணர்களின் பசிக்கே பகைவனாகிய ஈர்ந்தைத் தலைவனை நாடினால் வறுமை தீரும்; ஆகவே எம்மோடு நீயும் வாராய் என்று பரிசில் பெற்ற பாணன் மற்றொரு இரவலனை அழைப்பதாக பாடல் அமைகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
யாம்தன் இரக்கும் காலைத், தான்எம் உண்ணா மருங்குல் காட்டித், தன்ஊர்க் கருங்கைக் கொல்லனை இரக்கும், ‘திருந்திலை நெடுவேல் வடித்திசின்’ எனவே.
வரி பொருள்
பரிசு தரப் பொருள் இல்லாத நேரத்திலும் இரவலரின் பசியைக் கண்டு விடமாட்டான்; தன் ஊர்க் கொல்லனிடம் புதிய வேல் வடிக்கச் சொல்லி, போருக்குச் சென்று பொருள் பெற்று அவர்களின் பசியைத் தீர்க்க முனைவான் என அவன் கொடை உறுதி மிகைப்படுத்தப்படுகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
ஈர்ந்தூர் கிழான் பெருஞ்செல்வன் அல்ல; ஆனால் இரவலரை வெறுமனே அனுப்பாத மனப்பண்பு கொண்டவன். பொருள் இல்லையெனில் போரில் ஈட்டிப் பெற்றாவது கொடுப்பான் என்ற காட்சியால், செல்வத்தின் அளவை விட கொடுக்கும் மனமே வள்ளன்மையின் அடிப்படை என மாடலன் மதுரைக் குமரனார் காட்டுகிறார்.
பாடியவர்
கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார்
ஔவை உரை இப்பாடலைப் பரிசில் பெற்ற பாணன் இன்னொரு பாணனை ஈர்ந்தூர்க் கிழானிடம் அழைத்துச் செல்லும் பாணாற்றுப்படைச் சூழலாக விளக்குகிறது.
பாடல் விவரம்