பகைவரும் வாழ்க!

வடமண்ணக்கன் தாமோதரனார் பிட்டங்கொற்றனிடமிருந்து பெற்ற பெருவளத்தால் மகிழ்ந்த நிலையில், பரிசில் பெற்ற பாணன் தன் சுற்றத்தாரிடம் பேசுவது போல இப்பாடலை அமைக்கிறார். நாளைய உணவை எண்ணி வருந்தாமல் இன்றே சமைத்து உண்டு மகிழுமாறு கூறுகிறார்; பிட்டங்கொற்றனின் வள்ளன்மையும் அவன் இறையான சேரமான் கோதையின் கொடையும் தமக்குக் குறைவில்லாத ஆதரவாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையே இதன் மையம். இறுதியில் பிட்டனையும் கோதையையும் மட்டுமல்லாது அவர்களுடன் மாறுபடும் மன்னர்களையும் வாழ்த்துவது, அவர்கள் இருந்தால்தான் வெற்றியும் திறையும் அதனால் கொடையும் தொடரும் என்ற நயமான கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.