இரண்டு நன்கு உடைத்தே!

பிறர் மலைகள் ஒரு நலமே உடையன; கொண்கானம் மட்டும் என்றும் இரண்டு நலங்களை உடையது என்று புலவர் தொடங்குகிறார்.

பரிசை நாடிச் சென்ற இரவலர்க்கு முன்பு கடன் கொடுத்தவர்கள், அவர்கள் இங்கு பரிசு பெறுவார்கள் என்ற நம்பிக்கையால் கொண்கானத்தைச் சூழ்ந்து தம் கடனைப் பெறக் காத்திருக்கிறார்கள் என்று ஔவை உரை விளக்குகிறது; இது வண்மையின் அளவைச் சுட்டும் காட்சி.

அதோடு மட்டுமல்லாமல், நிறுத்தற்கரிய படையுடைய வேந்தர்களையே திறை செலுத்தச் செய்து திருப்பி அனுப்பும் வெற்றிச் சிறப்பும் கொண்கானத்துக்கு உண்டு என்று புலவர் கூறுகிறார்.