நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
153 / 398
இயன்மொழி153

கூத்தச் சுற்றத்தினர்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

மழையணி குன்றத்துக் கிழவன், நாளும், இழையணி யானை இரப்போர்க்கு ஈயும், ... அடுபோர் ஆனா, ஆதன் ஓரி மாரி வண்கொடை காணிய, நன்றும் சென்றது மன், எம் கண்ணுளங் கடும்பே;
வரி பொருள்
மழை சூழும் மலைநாட்டின் தலைவனாகிய ஓரி நாள்தோறும் அணியணிந்த யானைகளையே இரவலர்க்கு வழங்கும் மாரிபோன்ற கொடையுடையவன்; அந்த வண்மையை காணவே தம் கூத்தச் சுற்றம் சென்றது என்று புலவர் கூறுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
பனிநீர்ப் பூவா மணிமிடை குவளை வால்நார்த் தொடுத்த கண்ணியும், கலனும், யானை இனத்தொடு பெற்றனர்; நீங்கிப், பசியார் ஆகல் மாறுகொல்; ... ஆடலும் ஒல்லார் தம் பாடலும் மறந்தே?
வரி பொருள்
ஓரியிடம் பொன்னரி மாலை, அணிகலன்கள், யானைகள் ஆகிய பெரும் பரிசுகளைப் பெற்ற பின் வறுமையும் பசியும் நீங்கியதால், கூத்தர்கள் தமது பாடலையும் ஆடலையும் பயிற்ற வேண்டிய அவசியத்தையே மறந்துவிட்டார்களோ என்று நகைச்சுவையுடன் புலவர் சொல்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
ஓரியின் பெரும் கொடை கூத்தச் சுற்றத்தின் வறுமையை முற்றிலும் நீக்கியதால் அவர்கள் தம் தொழிலான பாடலையும் ஆடலையும் மறந்துவிட்டதாகச் சொல்லி அவன் வள்ளன்மையை வன்பரணர் மிகைப்படுத்திப் புகழ்கிறார்.
பாடியவர்
வன்பரணர்
ஔவை உரை வன்பரணரைத் தலைவராகக் கொண்ட பாண்/கூத்தச் சுற்றம் ஓரியின் பரிசால் பசியற்ற வளநிலைக்குச் சென்றதை இப்பாடலின் சூழலாக விளக்குகிறது.
பாடல் விவரம்