நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
147 / 398
குறுங்கலி147

எம் பரிசில்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

கல்முழை அருவிப் பன்மலை நீந்திச், சீறியாழ் செவ்வழி பண்ணி வந்ததைக், கார்வான் இன்னுறை தமியள் கேளா, நெருநல் ஒருசிறைப் புலம்புகொண்டு உறையும் அரிமதர் மழைக்கண், அம்மா அரிவை
வரி பொருள்
கன்முழைகளிலிருந்து அருவிகள் விழும் பல மலைகளை அரிதாகக் கடந்து, சிறியாழில் இரங்கற்பண்ணான செவ்வழியை இசைத்தபடி வந்த புலவர், மழைத்துளியின் இனிய ஓசையைக் கேட்டு தனிமையில் வருந்திக் கொண்டிருந்த அழகிய, குளிர்ந்த கண்களையுடைய பேகனின் மனைவியின் துயரநிலையை முன்வைக்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
நெய்யடு துறந்த மையிருங் கூந்தல் மண்ணூறு மணியின் மாசுஅற மண்ணிப், புதுமலர் கஞல, இன்று பெயரின் அதுமன், எம் பரிசில் ஆவியர் கோவே!
வரி பொருள்
பிரிவுத் துயரால் நெய்யிட்டு பேணப்படாமல் இருந்த அவளது கரிய கூந்தலை நீலமணியைவிட மாசற்றதாய் கழுவி, புதுமலர்கள் நெருங்குமாறு அலங்கரிக்கச் செய்யும்படி பேகன் இன்றே அவளிடம் திரும்பிச் சென்றால், அதுவே தமக்குரிய பரிசில் என்று பெருங்குன்றூர் கிழார் கூறுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
பெருங்குன்றூர் கிழார் பேகனிடமிருந்து பொருள் அல்லது அணிகலன் வேண்டவில்லை. பேகனால் பிரிந்து தனிமையில் துயருறும் அவன் மனைவியின் நிலையை எடுத்துரைத்து, அவளிடம் இன்றே திரும்பிச் சென்று அவளது பிரிவுத் துயரை நீக்குவதே தமக்குக் கிடைக்க வேண்டிய பரிசில் என்கிறார். சான்றோர் பிரிந்த கணவன் மனைவியை மீண்டும் ஒன்றுபடுத்துவது தமது சால்பு என்ற ஔவை உரையின் விளக்கம், பாடலின் அறநோக்கைத் தெளிவாக்குகிறது.
பாடியவர்
பெருங்குன்றூர் கிழார்
பெருங்குன்றூர் கிழார், வையாவிக் கோப்பெரும் பேகனால் பிரிவுற்ற அவன் மனைவியின் துயரை நீக்கி இருவரையும் ஒன்றுபடுத்தும் நோக்கில் இப்பாடலைப் பாடியதாக ஔவை சு. துரைசாமிப் பிள்ளை உரை விளக்குகிறது.
பாடல் விவரம்