வாழ்த்தி உண்போம்!

துறையூர் ஓடை கிழார் தம்மைச் சூழ்ந்த பேன், பசி, வழிப்பறிக் கள்வர் ஆகிய பல துயரங்களையும் ‘பகைகள்’ என வரிசைப்படுத்துகிறார். அவற்றையெல்லாம் அறிந்து தீர்க்க வல்ல வள்ளல் ஆய் அண்டிரன் என்ற நம்பிக்கையால் வெயில் சுடும் சுரவழியைக் கடந்து வந்ததாகக் கூறி, உண்மையான ஈகையின் பொருளையும் எடுத்துரைக்கிறார். அண்டிரன் தகுந்த பரிசிலை வழங்கினால், அவன் கொடுத்த வளத்தால் வாழ்ந்து துறையூரின் எண்ணற்ற மணல்களைவிடப் பலநாள் அவனை வாழ்த்துவோம் என்பது பாடலின் மையம்.