காணவே வந்தேன்!

ஆய் அண்டிரனின் பேர்புகழைக் கேட்டு அவனை நேரில் காண வந்த முடமோசியார், பரிசு பெறவே வந்ததாக எண்ண வேண்டாம் என்கிறார். யானை, குதிரை, தேரெல்லாம் தமக்குத் தேவையில்லை; பாணர் முதலியோர் எதை எடுத்தாலும் அதை மீட்டுக் கொள்ளாத ஆயின் இயல்பான வள்ளன்மையைப் புகழ்ந்து, அவனைப் பார்ப்பதே தம் வருகையின் நோக்கம் என்று வாழ்த்துகிறார்.