நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
127 / 398
கடைநிலை127

உரைசால் புகழ்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

களங்கனி யன்ன கருங்கோட்டுச் சீறியாழ்ப் பாடின் பனுவற் பாணர் உய்த்தெனக் களிறில வாகிய புல்லரை நெடுவெளிற் கான மஞ்ஞை கணனொடு சேப்ப
வரி பொருள்
களாப்பழம் போன்ற கரிய கோட்டையுடைய சிறிய யாழை இசைக்கும் பாணர்கள் பரிசாக யானைகளைப் பெற்றுச் சென்றதால், அரண்மனை வெளியில் யானைகள் இல்லாத நிலை ஏற்பட்டது; அங்கே காட்டு மயில்கள் தம் கூட்டத்தோடு தங்குகின்றன.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
ஈகை அரிய இழையணி மகளிரொடு சாயின்று என்ப ஆஅய் கோயில்;
வரி பொருள்
ஆயின் அரண்மனை, கொடையாக அளிக்க இயலாத அணிகலனணிந்த மகளிரைத் தவிர மற்ற செல்வங்களை எல்லாம் வழங்கியதால் வெறுமையுற்றதாகப் புலவர் கூறுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
சுவைக்கு இனிதாகிய குய்யுடை அடிசில் பிறர்க்கு ஈவு இன்றித் தம் வயிறு அருத்தி, உரைசால் ஓங்குபுகழ் ஒரீஇய முரசுகெழு செல்வர் நகர்போலாதே.
வரி பொருள்
சுவையான உணவை பிறர்க்குக் கொடுக்காமல் தாமே உண்டு, புகழை இழந்து செல்வத்தோடு வாழும் வேந்தர்களின் நகரம் போல ஆயின் அரண்மனை அல்ல; பிறர்க்கு வழங்கியதாலேயே அதன் வெறுமை உயர்ந்த புகழின் அடையாளமாகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
ஆய் அண்டிரனின் அரண்மனை வெறுமையாக இருப்பது வறுமையால் அல்ல, எல்லாவற்றையும் இரவலர்க்கு வழங்கிய வள்ளன்மையால். பிறர்க்கு ஈயாமல் செல்வத்தைத் தமக்கே வைத்திருக்கும் அரசர்களின் நகரங்களோடு இதனை எதிர்நிறுத்தி, கொடையால் வந்த வெறுமையே புகழாகும் என முடமோசியார் பாடுகிறார்.
பாடியவர்
உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார்
உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் ஆய் அண்டிரனின் அளவற்ற ஈகையை அரண்மனையின் வெறுமை வழியாகப் புகழ்கிறார்.
பாடல் விவரம்