கபிலனும் யாமும்!

கபிலர் திருமுடிக்காரியின் புகழை ஏற்கெனவே உலகெங்கும் நிறையும் அளவுக்கு பாடிவிட்டதால், பின்னர் வரும் புலவர்க்குப் புதிதாகச் சொல்ல இடமே இல்லை என்று நப்பசலையார் தாழ்மையுடன் கூறுகிறார். ஆயினும் வறுமை துரத்தியதால் காரியின் வண்மையை நாடி வந்து, அவன் முன்னோரின் கொடைமரபையும், முள்ளூரின் பெருமையையும், பகைவேந்தரைத் தடுக்கும் போராற்றலையும் பாடுகிறார். கபிலரின் கவிப்பெருமையையும் காரியின் வள்ளன்மையையும் ஒரே செய்யுளில் இணைக்கும் பாடல் இது.