நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
122 / 398
இயன்மொழி122

பெருமிதம் ஏனோ!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

கடல் கொளப் படாஅது, உடலுநர் ஊக்கார், கழல்புனை திருந்துஅடிக் காரி! நின் நாடே; அழல் புறம் தரூஉம் அந்தணர் அதுவே;
வரி பொருள்
காரியின் நாடு கடலால் கொள்ளப்படாததும் பகைவரால் கைப்பற்றப்படாததுமாக இருந்தாலும், அது வேள்வித் தீ வளர்க்கும் அந்தணர்க்கு வழங்கப்பட்டதாகக் கபிலர் கூறுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
வீயாத் திருவின் விறல் கெழு தானை மூவருள் ஒருவன், ‘துப்பா கியர்’ என, ஏத்தினர் தரூஉங் கூழே, நும்குடி வாழ்த்தினர் வரூஉம் இரவலர் அதுவே;
வரி பொருள்
மூவேந்தரில் ஒருவன் துணையாக வேண்டும் என்று வழங்கும் செல்வமும், காரியின் குடியை வாழ்த்தி வரும் இரவலர்க்கே உரியதாகிறது; அவனது செல்வம் பிறருக்காகவே செல்கிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
வடமீன் புரையுங் கற்பின், மடமொழி, அரிவை தோள் அளவு அல்லதை, நினது என இலைநீ பெருமிதத் தையே.
வரி பொருள்
வடமீன் போன்ற கற்புடைய மனைவியின் தோளைத் தவிர உனக்கே சொந்தம் என்று சொல்லத்தக்க வேறு பொருள் எதுவும் இல்லையே; அப்படியிருக்க உனது பெருமிதத்திற்குக் காரணம் என்ன என்று கபிலர் நயமாக வினவுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
காரியின் நாடும் செல்வமும் அவனுக்கெனச் சேமிக்கப்பட்டவை அல்ல; அந்தணர், அரசியல் துணை நாடுவோர், இரவலர் எனப் பிறருக்கே வழங்கப்படுகின்றன. தன்னுடையதாக மனைவியின் துணையைத் தவிர வேறொன்றும் வைத்திராத வள்ளலின் பெருமிதத்தை நகைச்சுவை கலந்த புகழ்ச்சியாக கபிலர் எடுத்துரைக்கிறார்.
பாடியவர்
கபிலர்
மலையமான் திருமுடிக்காரியின் எல்லையற்ற கொடையை இயன்மொழியாகக் கபிலர் புகழ்கிறார்.
பாடல் விவரம்