கம்பலை கண்ட நாடு!

வெப்புள் விளைந்த வேங்கைச் செஞ் சுவல் கார்ப் பெயர் கலித்த பெரும் பாட்டு ஈரத்துப், பூழி மயங்கப் பல உழுது, வித்திப் பல்லி ஆடிய பல்கிளைச் செவ்விக் களை கால் கழாலின், தோடு ஒலிபு நந்தி, மென் மயிற் புனிற்றுப் பெடை கடுப்ப நீடிக், கருந்தாள் போகி, ஒருங்கு பீள் விரிந்து, கீழும் மேலும் எஞ்சாமைப் பல காய்த்து, வாலிதின் விளைந்த புது வரகு அரியத் தினை கொய்யக், கவ்வை கறுப்ப, அவரைக் கொழுங்கொடி விளர்க் காய் கோட்பதம்ஆக,

நிலம் புதைப் பழுனிய மட்டின் தேறல் புல் வேய்க் குரம்பைக் குடிதொறும் பகர்ந்து. நறுநெய்க் கடலை விசைப்பச் சோறு அட்டுப், பெருந் தோள் தாலம் பூசல் மேவர, வருந்தா யாணர்த்து; நந்துங் கொல்லோ:

இரும்பல் கூந்தல் மடந்தையர் தந்தை ஆடு கழை நரலும் சேட் சிமைப், புலவர் பாடி யானாப் பண்பிற் பகைவர் ஓடுகழல் கம்பலை கண்ட செருவெஞ் சேஎய் பெருவிறல் நாடே!