தேனாறும் கானாறும்!

வறுமையுற்ற விறலியை வேள் பாரியிடம் அனுப்பும் கபிலர், பறம்புமலையின் வற்றாத அருவியை பாரியின் வற்றாத கொடைக்கு உருவகமாக்குகிறார். மழை குறைந்தாலும் அருவி ஓடுவது போல வருவாய் குறைந்த காலத்திலும் பாரியின் கொடை குறையாது; அவனைப் பாடிச் சென்றால் அணியும் வாழ்வாதாரமும் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையே பாடலின் மையம்.