நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
96 / 398
இயன்மொழி096

அவன் செல்லும் ஊர்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

அலர்பூந் தும்பை அம்பகட்டு மார்பின், திரண்டுநீடு தடக்கை, என்னை இளையோற்கு இரண்டு எழுந் தனவால், பகையே; ஒன்றே, பூப்போல் உண்கண் பசந்து, தோள் நுணுகி, நோக்கிய மகளிர்ப் பிணித்தன்று;
வரி பொருள்
மலர்ந்த தும்பைக் கண்ணி அணிந்த அகன்ற மார்பும் திரண்ட நீண்ட தோள்களும் உடைய என் தலைவனின் இளைய மகன் பொகுட்டெழினிக்கு இரண்டு வகைப் பகைகள் தோன்றின. அவனை நோக்கிய மகளிரின் மையுண்ட மலர்போன்ற கண்கள் பசந்து, தோள்கள் மெலியுமாறு அவர்களின் நெஞ்சை அவன் அழகு பிணித்தது ஒன்று.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
ஒன்றே, ‘விழவு இன்று ஆயினும், படு பதம் பிழை யாது, மைஊன் மொசித்த ஒக்கலொடு, துறை நீர்க் கைமான் கொள்ளு மோ?’ என உறையுள் முனியும், அவன் செல்லும் ஊரே.
வரி பொருள்
மற்றொரு பகை அவன் படையெடுத்துச் செல்லும் ஊர்களில் எழுகிறது. விழா இல்லாத நாளிலும் சுற்றத்தார்க்கு உணவு குறையாத அந்த ஊரினர், அவனது யானை தங்கள் நீர்த்துறையின் நீரை முகந்து குடித்துவிடுமோ என்று அஞ்சி, அவன் தங்கள் ஊரில் தங்குவதை வெறுக்கின்றனர்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
பொகுட்டெழினியின் இளமை அழகும் போர்வலிமையும் இரண்டையும் ஔவையார் நயமாக ‘இரண்டு பகைகள்’ என்கிறார். அவனைக் கண்ட மகளிர் காதலால் வருந்துவது ஒரு பகை; அவன் படையுடன் வரும் போது தங்கள் வளமும் நீர்நிலையும் பாதிக்கப்படுமோ என ஊரினர் அஞ்சுவது மற்றொரு பகை. இவ்வாறு அவனது இன்பச் சிறப்பும் வென்றிச் சிறப்பும் ஒன்றாகப் புகழப்படுகின்றன.
பாடியவர்
ஔவையார்
ஔவை சு. துரைசாமிப் பிள்ளை உரை, பொகுட்டெழினியின் இளமைச் செவ்வியையும் மெய்வன்மையையும் முறையே இன்பச் சிறப்பும் வென்றிச் சிறப்புமாக இப்பாடல் காட்டுகிறது என்று விளக்குகிறது.
பாடல் விவரம்