என்னையும் உளனே!

தமது நாட்டில் எதிர்த்து நிற்கும் வீரர்கள் உண்டோ எனக் கேட்ட பகைவேந்தனுக்கு ஔவையார் திடமான பதில் அளிக்கிறார். அடித்தாலும் அஞ்சாத பாம்புபோன்ற இளம் மள்ளர்கள் பலர் இருப்பதோடு, காற்றால் தானாக ஒலிக்கும் போர்ப்பறையைக் கேட்டால்கூட போர் வந்துவிட்டது என எழுந்து நிற்கும் அதியமான் என்ற தலைவனும் இருக்கிறான். இப்பாடல் அஞ்சியின் இடைவிடாத போருணர்ச்சியையும் அவனைச் சூழ்ந்த வீரர்திறனையும் சேர்த்துப் புகழ்கிறது.