வேந்தனின் உள்ளம்!

சோழன் செங்கணானுடன் போரிட்டு தோற்று சிறைப்பட்ட சேரமான் கணைக்கால் இரும்பொறை, தாகத்தால் நீர் கேட்டபோது காவலர் தாமதமாகக் கொண்டுவந்த நீரை உண்ணாமல் தன் மானநிலையைப் பாடலாக்குகிறான். அரச மரபில் பிறந்தோர் வாளால் வீரமரணம் பெறுதலை மதிக்கும் நிலையில், தான் சங்கிலியால் பிணிக்கப்பட்ட நாயைப் போல பகைவர் சிறையில் கிடந்து, உயிர் காக்க அவர்களிடம் இரந்து பெறுவதை அவமானமாகக் காண்கிறான். ‘இத்தகைய வாழ்வை ஏற்கும் மக்களை எம் முன்னோர் பெறுவார்களோ?’ என்ற இறுதி வினா அவனது வீரமானத்தையும் சிறைநிலையின் மனவேதனையையும் உச்சமாக்குகிறது.