நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
70 / 398
பாணாற்றுப்படை070

குளிர்நீரும் குறையாத சோறும்

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

தேஎம் தீந்தொடைச் சீறியாழ்ப் பாண! கயத்து வாழ் யாமை காழ்கோத் தன்ன நுண்கோல் தகைத்த தெண்கண் மாக்கிணை இனிய காண்க; இவண் தணிக எனக் கூறி; வினவல் ஆனா முதுவாய் இரவல!
வரி பொருள்
தேனைப் போன்ற இனிய நரம்புத்தொடையுடைய சிறிய யாழை ஏந்திய பாணனே! குளத்தில் வாழும் ஆமையை நாராசத்தில் கோத்ததுபோல் தோன்றும், நுண்ணிய கோலால் பிணிக்கப்பட்ட தெளிந்த கண்ணுடைய மாக்கிணையின் இனிய ஓசையை இங்கே கேட்டு சிறிது தங்குமாறு கூறி, என்னை விடாமல் வினவும் முதிய வாய்மையுடைய இரவலனே, நான் சொல்லுவதைக் கேள் எனப் புலவர் தொடங்குகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
தைத் திங்கள் தண்கயம் போலக், கொளக்கொளக் குறைபடாக் கூழுடை வியனகர், அடுதீ அல்லது சுடுதீ அறியாது; இருமருந்து விளைக்கும் நன்னாட்டுப் பொருநன், கிள்ளி வளவன் நல்லிசை யுள்ளி,
வரி பொருள்
தை மாதத்தின் குளிர்ந்த பொய்கையைப் போல, எடுக்க எடுக்கக் குறையாத சோற்றை உடைய அகன்ற நகரம்; உணவு சமைக்கும் நெருப்பைத் தவிர அழிவை உண்டாக்கும் தீயை அறியாத அமைதியான நாடு; உயிர்க்கு இரு மருந்துகளான சோறும் நீரும் விளையும் நல்ல நாட்டின் வேந்தனான கிள்ளி வளவனின் நல்ல புகழை நினைத்து அவனை நாடு எனப் புலவர் வழிகாட்டுகிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
நாற்ற நாட்டத்து அறுகாற் பறவை சிறுவெள் ளாம்பல் ஞாங்கர், ஊதும் கைவள் ஈகைப் பண்ணன் சிறுகுடிப் பாதிரி கமழும் ஓதி, ஒண்ணுதல், இன்னகை விறலியடு மென்மெல இயலிச் செல்வை ஆயின், செல்வை ஆகுவை;
வரி பொருள்
மணத்தை ஆராயும் ஆறுகால் வண்டுகள் சிறிய வெள்ளாம்பல்களில் ஊதும் பண்ணனின் சிறுகுடியில், பாதிரிப்பூ மணம் கமழும் கூந்தலும் ஒளிமிக்க நுதலும் இனிய புன்னகையும் உடைய விறலியுடன் மெல்ல மெல்ல நடந்து கிள்ளி வளவனை நோக்கிச் சென்றால், நீ செல்வம் உடையவனாகிவிடுவாய் என்கிறார். ஔவை உரை பண்ணனை கைவள்ளிய ஈகையுடைய சிறுகுடித் தலைவனாக விளக்குகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
விறகுஒய் மாக்கள் பொன்பெற் றன்னதோர், தலைப்பாடு அன்று, அவன் ஈகை; நினைக்க வேண்டா; வாழ்க, அவன் தாளே!
வரி பொருள்
காட்டில் விறகு எடுக்கச் சென்றவர்கள் எதிர்பாராமல் பொன் பெற்றதுபோன்ற அரிய தற்செயல் அல்ல கிள்ளி வளவனின் ஈகை; அவனிடம் பரிசு கிடைக்குமோ என்று ஐயப்படவே வேண்டாம். அவன் திருவடிகள் வாழ்க என்று உறுதியான நம்பிக்கையுடன் புலவர் பாடலை முடிக்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
தம்மிடம் வறுமை தீர்க்கும் வழியை வினவும் இரவலனை, கோவூர் கிழார் கிள்ளி வளவனிடம் ஆற்றுப்படுத்தும் பாணாற்றுப்படைப் பாடல். சோறும் நீரும் குறையாத செழிப்பான, அழிவுத்தீ அறியாத நாட்டின் வேந்தனாக வளவன் சித்தரிக்கப்படுகிறான். விறலியுடன் அவனை நோக்கிச் சென்றால் செல்வம் பெறுவது தற்செயலான அதிர்ஷ்டமல்ல; அவனது வண்மையின் இயல்பான விளைவு என்பதே பாடலின் மையம். ஆகவே பரிசு கிடைக்குமா என எண்ணவே வேண்டாம் என்ற உறுதியுடன் பாடல் நிறைகிறது.
பாடியவர்
கோவூர் கிழார்
ஔவை சு. துரைசாமிப் பிள்ளை உரை, கோவூர் கிழார் கிள்ளி வளவனை முன்பும் கண்டிருந்ததாகவும், பின்னர் காவிரியின் வடகரையிலுள்ள சிறுகுடியைச் சேர்ந்த வள்ளல் பண்ணனிடம் பெருஞ்சிறப்புப் பெற்ற பின்னும் கிள்ளி வளவனின் அன்பால் மீண்டும் அவனைச் சென்றடைந்ததாகவும் கூறுகிறது. அப்போது நாட்டில் சோறும் நீரும் குறைவின்றி இருப்பதும், வளவனின் புகழும் இரவலர்க்கான பெருவண்மையும் புலவரைக் கவர்ந்ததால் இப்பாணாற்றுப்படை பாடப்பட்டதாக விளக்குகிறது.
பாடல் விவரம்