கையது, கடன் நிறை யாழே; மெய்யது,
புரவலர் இன்மையின் பசியே; அரையது
வேற்றிழை நுழைந்த வேர்நனை சிதாஅர்
ஓம்பி உடுத்த உயவற் பாண!
பூட்கை இல்லோன் யாக்கை போலப்
பெரும்புல் என்ற இரும் பேர் ஒக்கலை;
வரி பொருள்
இலக்கண முறையால் நிறைந்த யாழ் கையில் இருந்தும், ஈத்தளிப்போர் இல்லாததால் உடலில் பசி நிலவுகிறது; வேர்வையால் நனைந்த, வேற்றிழைகள் புகுந்த கிழிந்த ஆடையை அரையில் காத்து உடுத்திய வருத்தமிக்க பாணனே! மேற்கோள் அற்றவனின் உடம்பைப் போல வாடிய பெரிய சுற்றத்தோடு நீ நிற்கிறாய் எனப் புலவர் அவன் வறுமையை நேராகச் சித்தரிக்கிறார்.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது