அன்னச் சேவலே!

பிசிராந்தையார் அன்னச் சேவலைத் தூதனாகக் கற்பனை செய்து, குமரியிலிருந்து வடமலை நோக்கிச் செல்லும் வழியில் உறையூரை அடைந்து கோப்பெருஞ்சோழனைச் சந்திக்கச் சொல்கிறார். தன் பெயரைச் சொன்னாலே வாயில் தடையின்றி ஏற்றுக்கொண்டு, அன்னத்தின் பெடைக்கே அணிகலன் வழங்கும் அளவுக்கு மன்னன் அன்பும் வண்மையும் கொண்டவன் என அவர் கூறுகிறார். ஔவை உரை இதனை, நேரில் பழகியதனால் அல்லாது ஒருவரின் பண்பை ஒருவர் உணர்ந்ததனால் உருவான பிசிராந்தையார்–கோப்பெருஞ்சோழன் நட்பின் மனப்பாங்கை வெளிப்படுத்தும் பாடலாக விளக்குகிறது.